گاه در خلوتِ خود به این می اندیشیدم که گالیله چه حسی داشت زمانی که مشاهداتِ علمیِ او باعث خشم پاپ گشت و حکمِ تفکیرِ او صادر شد؟ و یا حکم ارتداد سهروردی توسطِ علمایِ دین و حبسِ او به حکمِ صلاح الدین ایوبی و یا حکم ارتدادِ پور سینا ( ابو علی سینا ) توسطِ عثمان ابن عبد الرحمان سالها پس از مرگِ او و بسیاری دیگر از اندیشمندان و خردگرایان و منتقدینی که در طولِ تاریخ گردنشان را به لبِ تیزِ شمشیرِ ظلم و ستم الله و حامیانِ او هدیه کردند؟
اما آیندگانشان به ارزشِ فکریِ آنها پی برده و نگاهِ آنها را ارج مینهند و امروز نوبت حکمِ ارتدادِ یک”رَپِر” است به جرمِ اهانت به مقدسات. حکمِ ارتداد در طولِ تاریخ از جمله از صدر اسلام تا کنون ابزاری در دستِ دکّان داران دین بوده که هر آینه منتقدی بر سره راه آنان قرار میگرفت به وسیله حکمِ ارتداد از شرِّ او راحت میشدند. نمونه بارز از بهره گیرنده حکمِ ارتداد، خودِ آقای محمد، پیامبرِ مسلمینِ جهان است.
